Wybitni Jezuici w Polsce

Wybitni Jezuici w Polsce Zakon Jezuitów, dał naszemu narodowi wiele wybitnych postaci takich jak: Jakub Wujek (zm.1597) – był katolickim tłumaczem Wulgaty sykstyńskiej, która została poprawiona na wersję Wulgaty Klementyńskiej po jego śmierci. Kolejnym znanym Jezuitą był Piotr Skarga Powęski (zm.1612) – polski kaznodziei, Maciej Kazimierz Sarbiewski (zm.1640) – jeden z największych polskich poetów łacińskich, nazywano go polskim Horacym, Franciszek Bohomolec (zm.1784) – Najlepszy polski komediant, Adam Naruszewicz (zm.1796) – był poetą i historykiem a zarazem biskupem smoleńskim i łuckim, Franciszek Kniaźnin (zm.1807) – poeta, Jan Paweł Woronicz (zm.1829) – Był kaznodzieję oraz poetą, zajmował się również statusem arcybiskupa warszawskiego i prymasa Królestwa Polskiego, Grzegorz Piramowicz (zm.1801) – był sekretarzem Komisji Edukacji Narodowej.

W ascetyce chrześcijańskiej wyróżnili się: Mikołaj Łęczycki (zm.1653) i Kasper Drużbicki (zm.1660) – ich pisma tłumaczono na inne języki tak samo jak Tomasza Młodzianowskiego, Daniela Pawłowskiego, Jana Morawskiego i wielu innych. Duże zasługi dla misji katolickich mieli ojcowie: Mikołaj Smogulecki (zm.1659) – był twórcą dzieł matematyczno-astronomicznych w języku chińskim, Michał Boym (zm.1659) – Był twórcą pierwszej typografii i atlasu flory chińskiej, Maksymilian Ryłło (zm.1848) – sławny apostoł bliskiego Wschodu, bł. Jan Beyzym (zm.1912) – był trędowatym apostołem na Madagaskarze.

Zakon był również twórcą gazet: Gazeta Warszawska, Monitor , Kurier Ekstraordynaryjny, Kurier Polski, czy też Kurier Warszawski. Marcin Poczobutt-Odlanicki (1728-1810) i Karol Malapert (1581-1630) Prowadzili badania astronomiczne, Grzegorz Knapski (1564-1639) i Konstanty Szyrwid (1579-1631) dzięki swoim słownikom zasłużyli się dla językoznawstwa, Bartłomiej Nataniel Wąsowski i Stanisław Solski (1622-1701) dali początek polskiej literaturze architektonicznej. Solski w 1690 wydał Architekta polskiego – był to pierwszy polskojęzyczny podręcznik mechaniki, był również autorem Geometry polskiego. Swoją wiedzę zdobywał w Kaliszu, Poznaniu i w Akademii Krakowskiej. Po wstąpieniu do Towarzystwa kilkakrotnie wyjeżdżał w l. 1658 – 1666 do Turcji gdzie opiekował się chrześcijańskimi jeńcami, następnie pełnił misje dyplomatyczne i wywiadowcze. W 1661 roku zademonstrował królowi Janowi Kazimierzowi maszynę szybkiego ruchu czyli inaczej perpetuum mobile. Teoretycznie sposób w jaki zbudował maszynę umieścił w pracy Machina exhibendo motui perpetuo … , którą wydano w Krakowie w 1663 roku. Posiadał również kilka prac w języku łacińskim. Z biegiem czasu uzyskał uznanie europejskiego środowiska naukowego. Został uznany za prekursora ergonomii. Adam Adamandy Kochański (1631 – 1700) – był matematykiem cenionym przez najmądrzejszych uczonych Europy (m.in. Gottfrieda Leibniza i Anastazego Kirchera) – prowadził z nimi korespondencje naukową: Gabriel Rzączyński (1664-1737) – pionier przyrodniczej literatury polskiej, Kasper Niesiecki (1682-1744) opracował herbarza szlachty polskiej dzięki czemu przysłużył się historiografii. Stefan Łuskina, Jan Chrzciciel Albertrandi, Andrzej Koprowski i Piotr Świtkowski bardzo zasłużyli się dla dziennikarstwa, Ignacy Nagurczewski dla historii literatury zaś Karol Wyrwicz dla geografii i Józef Rogaliński dla fizyki.